1031 - ( 4 ) ثعلبه و ميسره از امام صادق عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « سوگند كفّاره‌دار ، كارى كه انجام آن بر تو لازم است و بر ترك آن سوگند ياد كنى ، آن‌گاه آن را انجام دهى ، چيزى بر عهده‌ات نيست ؛ زيرا كار تو اطاعت خداوند عز و جل است . و كارى كه ترك آن بر تو لازم است و بر ترك آن سوگند ياد كنى ، آن‌گاه آن را انجام دهى ، بر عهده‌ات كفّاره است . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب چهارم فرموده امام عليه السلام كه : « سوگندِ بدون كفّاره اين است كه شخصى بر ترك كار نيكى به خدا سوگند ياد كند ، پس كفّاره آن انجام آن كار است و سوگند كفّاره‌دار اين است كه شخصى بر ترك نافرمانى خدا سوگند ياد كند ، آن‌گاه آن را انجام دهد ، پس كفّاره بر او واجب است . » ساير روايات آن باب را بنگر . و در روايت هشتم از باب پانزدهم فرموده امام عليه السلام كه : « همانا سوگند صحيح و لازم كه وفاى به آن براى صاحبش شايسته است ، سوگندى است كه از جهت سپاسگزارى براى خدا بر خود لازم مىكند كه اگر او را از بيمارى و حادثه ترسناكى نجات داد يا غايب را بازگرداند يا از مسافرت او را بازگرداند يا خداوند به او روزى داد [ آن را انجام دهد ] و اين بر صاحبش واجب و شايسته است كه براى پروردگارش به آن وفا كند . » و در روايت چهارم از باب نوزدهم فرموده امام عليه السلام كه : « و نزديك حرام نشود ، سوگند ياد كند يا سوگند ياد نكند و حلال را ترك نكند ؛ زيرا او حق ندارد آنچه را خداوند حلال كرده است ، حرام كند . » مىآيد : در باب بعدى مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 27 انعقاد سوگند و كفاره آن 1032 - ( 1 ) عبدالرحمان بن حجاج از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اين‌گونه نيست كه در همه سوگندها كفّاره باشد ، كارهايى كه خداوند بر تو واجب كرده است و تو بر ترك آنها سوگند ياد كنى آن‌گاه